شمارهٔ ۳۱۰
هوش مصنوعی: این شعر به بیان یک تجربه عمیق و معنوی از نوشیدن شراب و تأثیر آن بر روح انسان می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که شرابی وجود دارد که رهایی‌بخش است و بر ذهن و روح تاثیر می‌گذارد، به طوری که انسان را از قید و بندهای مذهبی و وهمی آزاد می‌کند. او بر این باور است که عبادت واقعی باید فراتر از آداب و رسوم ظاهری باشد و به معنای واقعی عشق و حقیقت نزدیک‌تر شود. در پایان، شاعر به فردی اشاره می‌کند که نمی‌توان او را به سادگی در کفر یا ایمان دانست، زیرا او فراتر از این تقسیمات است.
من آن نیم که پی حفظ اعتقاد عوامکشم عنان ارادت ز نقل باده و جام
هوش مصنوعی: من کسی هستم که برای حفاظت از باورهای عمومی، تمایلاتم را از نوشیدن شراب و استفاده از جام باده باز میدارم.
درآی ساقی و در ساغر بلورین ریزشراب لعل علی رغم کالانعام
هوش مصنوعی: ای ساقی، بیا و در این جام بلوری، شراب زیبای قرمزرنگ بریز، حتی اگر برخی مانع شوند یا ناپسند بدانند.
ازان شراب که چون از خودت خلاص دهدنه اسم و رسم گذارد تو را نه ننگ ونه نام
هوش مصنوعی: از آن نوشیدنی که تو را از خودت رها کند و هیچ اثری از نام و نشانی برجا نگذارد، نه عیب و نقصی برایت باقی می‌گذارد و نه افتخاری.
ازان شراب که چون جرعه ای ز ساغر اورسد به خاک دمد روح در رمیم عظام
هوش مصنوعی: از آن شرابی که وقتی یک جرعه از آن به زمین بریزد، روحی در موجودات مرده دمیده میشود.
ازان شراب که چون مطلقت کند برهیزقید بندگی آفریده اوهام
هوش مصنوعی: از آن شرابی که وقتی به انسان بنوشانند، او را از قید بندگی آزاد می‌کند و در عالم خیال و تصورات میبرد.
ز وهم روی بگردان که در شریعت عشقیکیست عابد اوهام و عابد اصنام
هوش مصنوعی: به خاطر داشته باش که به خیال و توهم توجه نکن، زیرا در عشق حقیقی همه چیز یکی است. هم عبادت کنندگان اوهام و هم عبادت کنندگان بتها در حقیقت به یک معنا هستند.
به سراین سخن آن زنده پی برد جامیکه هم ز کفر مبرا بود هم از اسلام
هوش مصنوعی: فقط کسی میتواند به عمق این کلام پی ببرد که نه از کفر دور باشد و نه تنها به ظاهر اسلام متکی باشد.