شمارهٔ ۳۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از غم و اندوه خود نسبت به مرگ پسر جوانش صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که زندگی‌اش به دلیل این غم و اندوه به پایان رسیده است. با وجود پیری، عشق و امید به زندگی در او باقی مانده و او از بخت بد خود شکایت می‌کند. شاعر همچنین به تأثیر مرگ پسرش بر روی عمر و زندگی‌اش اشاره دارد و در نهایت، او به صبر و وفاداری در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که این درد و رنج‌ها باعث شده‌اند که او قوی‌تر و راست‌تر بایستد.
وه که از پای درافکند غم آن پسرمچه بلا بود که پیرانه سرآمد به سرم
هوش مصنوعی: وای از اینکه غم آن پسرم مرا به زانو درآورد. چه مصیبت بزرگ و دردناکی بود که در سن پیری به من رسیده است.
عشق و پیری نسزد کن مدد ای بخت سیاهتا به دود جگر از موی سفیدی ببرم
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از سختیهای عشق و پیری صحبت می‌کند و از شانس خود میخواهد که به او کمک کند تا بتواند بر مشکلات ناشی از سفیدی مو و دردهای قلبی غلبه کند. او میخواهد از احساسات و عواطف خود بهخوبی بهرهبرداری کند و در برابر چالشهای زندگی ایستادگی کند.
غم آن تازه جوان از غم پیریم رهاندبا غم او چو جوانم غم پیری چه خورم
هوش مصنوعی: غم آن جوان تازهنفس مرا از غم پیری رها می‌کند؛ حالا که خودم جوانم، دیگر غم پیری را چرا باید احساس کنم؟
گرچه از سیر مه و سال مرا عمر گذشتآمد از دولت او نوبت عمر دگرم
هوش مصنوعی: هرچند که عمر من با گذر زمان و ماهها سپری شده، اما به لطف او، فرصتی دوباره برای زندگی و شروعی جدید برای من فراهم آمده است.
پشتم از محنت ایام خمیده ست ولیدر ره عشق و وفا از همه کس راستترم
هوش مصنوعی: پشت من به خاطر زحمتها و مشکلات زندگی خمیده شده، اما در راه عشق و وفا، از هر دیگری راست‌تر و استوارتر هستم.
پر برآمد دلم از خون جگر غنچه صفتجای آن دارد اگر بر تن خود جامه درم
هوش مصنوعی: دل من پر از درد و رنج شده و باید همانند غنچهای که در انتظار شکوفایی است، بر تن خود لباس با ارزش و زیبایی بپوشم.
گفتمش زود ز جامی مگذر گفت که منعمر اویم چه عجب زانکه روان می گذرم
هوش مصنوعی: به او گفتم که زود از این جام بگذر، او پاسخ داد که من عمر او هستم، چه تعجبی دارد که من نیز به سرعت میگذرم.