شمارهٔ ۳۴۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و زیبایی معشوق می‌گوید و به نوعی از رنج و سختی‌هایی که به خاطر او تحمل می‌کند، سخن می‌گوید. او به وضوح بیان می‌کند که حتی اگر رنج ببرد و در سختی باشد، رضایتش در دیدن و عشق ورزیدن به معشوق است. او می‌خواهد تا با آن زیبایی و لطفی که از معشوق مشاهده می‌کند، تحمل کند و به هیچ وجه از عشق خود دست نکشد. شاعر از خواهش برای وفاداری و ارتباط نزدیک‌تر با معشوق سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که عاشق در هر حال آماده است برای خاطر محبوبش، حتی اگر به روح و جسمش آسیب برساند.
مهر رخسار تو دارم که جفای تو کشملطف بالای تو بینم که بلای تو کشم
هوش مصنوعی: من چهره زیبای تو را در دل دارم، با اینکه بدیهای تو را تحمل میکنم. حتی با وجود سختی‌هایی که از جانب تو میکشم، به لطف و مهربانیات چشم میدوزم.
بر زمین پای تو حیف است امان ده که نخستپرده دیده و دل در ته پای تو کشم
هوش مصنوعی: پای تو بر زمین، خیلی ارزشمند است، پس اجازه بده تا ابتدا توجه و احساساتم را به پای تو معطوف کنم.
تنم از ضعف چو مویی شد و خواهم به غلطهر دمش در شکن زلف دوتای تو کشم
هوش مصنوعی: بدنم به شدت ضعیف و ناتوان شده و هر لحظه میخواهم به اشتباه یکی از آن موها را از زلفهای تو بکشم.
تا نیابد به تو کس راه اگر بتوانمسوری از کوه بلا گرد سرای تو کشم
هوش مصنوعی: اگر بتوانم، میخواهم با تمام قوا و سختیها، دور تا دور خانهات حائلی ایجاد کنم تا هیچکس نتواند به تو نزدیک شود.
حلقه دم سگانت به من ارزانی بادتا که در گردن جان طوق وفای تو کشم
هوش مصنوعی: ای کاش گردنبند وفای تو را بر گردن داشته باشم و به جای آن، حلقه دم سگانت را به من بدهی.
چون نهی رو به جدایی ز قفا زلف کشانمن به هر گام صد افغان ز قفای تو کشم
هوش مصنوعی: وقتی که تو به جدایی رو میآوری و از عقب به من نگری، من در هر قدم صد بار از دلتنگی تو آه و ناله میکنم.
گفته ای چند کشی رنج و غم من جامیهیچ غم نیست ز رنجی که برای تو کشم
هوش مصنوعی: تو گفتی که چقدر از رنج و غم من باید بکشی، اما من هیچ غمی از این رنجی که بخاطر تو میکشم ندارم.