شمارهٔ ۳۸۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی‌های بهار و شور و نشاط آن است. شاعر به وصف رنگ‌های زنده و طراوت طبیعت می‌پردازد و از خوشحالی گل‌ها و گیاهان در چنین فصلی سخن می‌گوید. ساقی به میان آمده و جامی پر از گل و باران را به تصویر می‌کشد. لاله‌ها و نرگس‌ها در حال شکفتن و زیبا شدن هستند و دل‌های پرهیزکاران به خاطر زیبایی و جذابیت بهار می‌شکند. در پایان، شاعر به لزوم لذت‌بردن از لحظات زیبا و استفاده از فرصت‌ها اشاره می‌کند.
ساقی برآمد ابر بهارانشد سبزه و گل خرم ز باران
هوش مصنوعی: ای ساقی، فصل بهار آغاز شده است و باران باعث رویش سبزهها و شکوفههای خوشبو شده است.
ژاله گهر ریخت در جام لالهلاله علم زد بر کوهساران
هوش مصنوعی: باران شبنم بر روی گلهای لاله نشسته و تصویر زیبایی را در کوهها ایجاد کرده است.
نرگس گشاده چشمی پر اخترشب تا سحر چون شب زنده داران
هوش مصنوعی: نرگس با چشمان باز و درخشانش، مثل ستارهای در شب تا سپیدهدم بیدار است و مانند کسانی که شب را بیداری میکنند، درخشان و زنده به نظر میرسد.
صحرا گرفتند خلوت نشینانپیمان شکستند پرهیزگاران
هوش مصنوعی: عزلتنشینان در بیابان تجمع کردند و پرهیزکاران عهد خود را شکستهاند.
خوش آنکه گیرد چون لاله ساغربر روی سبزه با گلعذاران
هوش مصنوعی: خوش به حال کسی که مانند لاله، جام را در دست بگیرد و بر روی چمن و در کنار گلهای خوشبو بنشیند.
کرده بنفشه بر فوت فرصتدراعه نیلی چون سوگواران
هوش مصنوعی: بنفشهها به خاطر از دست دادن فرصت و در آغوش کشیدن رنگ آبی، همچون سوگواران به نظر میرسند.
جامی خمش کن کان تازه گل راهمچو تو بلبل باشد هزاران
هوش مصنوعی: این بیت به نوعی اشاره دارد به این که بگذارید دل از غم و اندوه خالی شود، چرا که گل تازه و زیبا به لبخند بلبل نیاز دارد. در واقع، به اهمیت شادی و زیبایی در زندگی اشاره می‌کند و اینکه باید به عشق و زیبایی‌های طبیعی اهمیت داد.