شمارهٔ ۴۰۲
هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی درد و فراق شاعر از معشوقش صحبت می‌کند. شاعر به طور استعاری به زنجیر شدن در رحمت معشوق و زخم‌های ناشی از دوری اشاره می‌کند. او از تغییرات در خود و موهایش به خاطر فراق می‌گوید و آرزوهایش را برای دیدن معشوق بیان می‌کند. درد و رنجش به حدی است که به شکست در زندگی‌اش می‌انجامد و با وجود تلاش‌های بسیار، نتوانسته به محبوبش برسد. همچنین، این شاعر به آرامش در مواجهه با درد و تلخی‌های ناشی از عشق اشاره دارد. در نهایت، به شکست کتابش به عنوان نمادی از پایان عشقش اشاره می‌کند.
چین در جبین فکنده گذشتی به سوی منزنجیر کرده ای در رحمت به روی من
هوش مصنوعی: تو با پیشانی زیبایت به سمت من گذشتی و مانند زنجیری، محبت و رحمت را به من هدیه دادهای.
از زخم ناخنم تن لاغر شد استخوانباز آکه شد سفید ز هجر تو موی من
هوش مصنوعی: از زخم ناخن من، بدنم لاغر و ضعیف شده و استخوانهایم نمایان و سفید گشتهاند، همچنان که موی سرم به خاطر جدایی و فراق تو تغییر کرده است.
بود آرزوی خاطر من خط بر آن عذارگردون برآب زد رقم آرزوی من
هوش مصنوعی: خواسته و آرزویم این است که بر چهرهی دلانگیز و زیبای معشوق، نقشی شگرف بزنند که مانند نقش بر آب باشد.
روزی که چرخ ز آب و گل من سبو کندخواهد شکست سنگ جفایت سبوی من
هوش مصنوعی: روزی که مقدر شود زندگیام از خاک و آب جدا شود، درد و رنج تو مانند سنگی بر سر من فرو خواهد ریخت و دل من را خواهد شکست.
هرگز نیافتم به تو ره گرچه در رهتصد بار سوده شد قدم جست و جوی من
هوش مصنوعی: هرگز نتوانستم به تو دست پیدا کنم، هرچند بارها تلاش کردم و قدم در مسیر تو گذاشتم. جست و جوی من بینتیجه ماند.
خو کرده ام به هر چه ز خوی تو می رسدخوی تو هست جور وبر آن صبر خوی من
هوش مصنوعی: من به هر چیزی که از ویژگیهای تو به من میرسد عادت کردهام و صبر و تحمل من هم بر اساس همین ویژگیهاست.
جامی شکست کلک کتابت چو ختم شدبر وصف نو خطی ورق گفت و گوی من
هوش مصنوعی: هرگاه که جامی بشکند، به معنای آن است که زندگی و عشق به پایان رسیده است. زمانی که گفتار و نوشتههای تو درباره‌ی عشق و احساسات پایان مییابد، ورق کتابم به گفتگو در میآید و روایت من آغاز میشود.