شمارهٔ ۴۱۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و نورانیت ماه نو سخن می‌گوید و به شادی و امید عید اشاره می‌کند. او به آرزوی روزه‌داران برای دیدن ماه جدید پرداخته و تاکید دارد که عمر در پی وصال محبوب گذشته، اما به نتیجه نرسیده است. شاعر عشق صادق را خالص و دور از غرضها می‌داند و از معشوق می‌خواهد که هرچه زودتر نرود. در پایان، اشاره به این دارد که عشق و زیبایی می‌توانند تاریکی‌ها را روشن کنند و برای عاشق، عشق به معشوق باارزش است، حتی اگر چالش‌ها و رسوایی‌هایی را به همراه داشته باشد.
ساقیا خیز که چون داس زر آمد مه نوعید ازان مزرع پرهیز و ورع کرد درو
هوش مصنوعی: ای ساقی، بیدار شو و نوشیدنی بیاور، زیرا ماه نو مانند داس طلایی آمده و زمان جشن و سرور فرامیرسد. از این زمین حذر کن و مراعات کن که وقت برداشت و زراعت است.
روزه داران همه در آرزوی ماه نوندای خوش آن کس که به مهر کهن توست گرو
هوش مصنوعی: کسانی که روزه میگیرند همه در انتظار ماه رمضان هستند، اما خوش به حال آن کسی که محبت قدیمی تو را در دل دارد.
عمرها در پی وصل تو به سر پوییدیمعمر بگذشت و به جایی نرسید این تک و دو
هوش مصنوعی: ما سالها در تلاش بودیم تا به وصال تو برسیم و عمرمان گذشت، اما به هدفی نرسیدیم.
خاطر عاشق صادق ز غرضها پاک استدر حق او سخن اهل غرض را مشنو
هوش مصنوعی: دل عاشق واقعی از نیات و مقاصد ناپسند خالی است، بنابراین به سخنان افرادی که نیت بد دارند توجه نکن.
آمدی بعد شبی کز پس سالی برومبه خدا بر تو که دیر آمده ای زود مرو
هوش مصنوعی: پس از یک شب طولانی که سالها منتظر بودم، تو آمدی. به خدا سوگند، حالا که دیر به دیدارم آمدهای، زود نرو.
پرتوی گر فتد از ماه رخت در شب تارهمه آفاق شود روشن ازان یک پرتو
هوش مصنوعی: اگر نوری از چهرهی تو در شب تاریک بتابد، همه جا درخشان و روشن خواهد شد به خاطر آن یک پرتو.
مرد رسوا شود از عشق بتان می گویندجامی و عشق بتان هرچه شود گو می شو
هوش مصنوعی: مردی که به عشق معشوقان گرفتار شده، رسوا خواهد شد. میگویند که در چنین حالتی، هرچقدر که بگذرد، عشق معشوقان او را مست می‌کند و باید به همان حال ادامه دهد.