شمارهٔ ۴۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق عشق و فراق اشاره دارد. شاعر با اشک و غم به یاد محبوب می‌افتد و از خداوند شکایت می‌کند. او بر عدم توانایی در رسیدن به محبوب و جدایی از او تأکید می‌کند و بیان می‌کند که حتی اگر راهی برای رسیدن باشد، زیبایی محبوب او را به خود می‌کشد. در نهایت، شاعر به دل‌خوشی‌های عشق و رنج‌هایی که ناشی از جدایی است، می‌پردازد و نشان می‌دهد که این عشق نتیجه‌ای سنگین دارد.
با اشک خونین دور از تو ای ماه«بثی و حزنی اشکوا الی الله »
هوش مصنوعی: با اشکهای خونین و دور از تو ای ماه، درد و غم خود را به خدا شکایت میکنم.
رو در تو دارند از دین و دنیامردان دانا رندان آگاه
هوش مصنوعی: مردان آگاه و دانا در زندگی و در مسائل اعتقادی، به تو توجه دارند و به خاطر تو اهمیت میدهند.
دامان وصلت نتوان گرفتندست از دو عالم ناکرده کوتاه
هوش مصنوعی: نمیتوان به دامان وصالت دست یافت، در حالی که از هر دو عالم چیزی نکرده و کوتاه نیامدهای.
هرچند گیرم راه سلامتلطف خرامت بر من زند راه
هوش مصنوعی: هرچند اگر من به راه درست و سالم بروم، اما لطف و زیبایی قدمهای تو همیشه مرا به سوی خود میکشاند.
از سبزه خط بر عارض توکامم برآمد بر وجه دلخواه
هوش مصنوعی: از روی سبزه، ردّی بر چهرهات افتاده که دل من را شاد کرده و به خواستهام رسیدهام.
تو می کشی تیر از سینه منوز فرقت آن من می کشم آه
هوش مصنوعی: تو از سینه من تیر محبت را میکشی و من از دوریت آه و ناله میکنم.
جان داد جامی لیکن چه تاوانلو مات عبد فی حب مولاه
هوش مصنوعی: یک نفر جان خود را در راه عشق معشوق فدای می‌کند، اما به چه بهایی؟ اگر بندهای در عشق مولا جان بدهد، چه خسارتی باید بپردازد؟