شمارهٔ ۴۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و جذبه‌ای که محبوبش در دلش ایجاد کرده سخن می‌گوید. او اعتراف می‌کند که عشق باعث شده عقلش را از دست دهد و به تماشای محبوبش مشغول شود. شاعر می‌گوید که هر کس امروز زیبایی محبوب را ببیند، نباید به فکر روزهای آینده و از دست دادن آن باشد. همچنین اشاره می‌کند که کسی که به عشق تو توجه کند، به بهشت هم نمی‌اندیشد، زیرا زیبایی تو از هر بهشتی بالاتر است. او در نهایت به این نکته می‌پردازد که عشق و زیبایی محبوبش سبب مشغولیت فکر و عمر او شده و زندگی‌اش را با معماهایی پر کرده است.
ای چو جان در دل من جا کردهعقل را عشق تو شیدا کرده
هوش مصنوعی: ای عشق تو چون جان در قلب من جا دارد و عقل من را مجذوب خود کرده است.
هر که امروز رخت دیده به نقدپشت بر نسیه فردا کرده
هوش مصنوعی: هر کسی که امروز به مشاهده و استفاده از امکانات فعلی خود پرداخته و به امید یا وعدههای آینده توجه نکرده، در واقع به خوبی از زمان حال بهرهبرداری کرده است.
کی کند روی تماشا به بهشتهرکه روی تو تماشا کرده
هوش مصنوعی: هر کسی که به زیباییهای تو نگاه کرده، دیگر نمیتواند به صرف تماشای بهشت توجه کند.
بت تو را دیده و چون برهمنانپیش تو سجده تمنا کرده
هوش مصنوعی: شکوه و زیبایی تو چنان است که حتی بتها نیز با دیدن تو، سرتعظیم فرود آورده و درخواست توجه میکنند.
عارضت کرده به خط غارت دیناین چه رسم است که پیدا کرده
هوش مصنوعی: به خاطر دین عیبهایی را بر تو مینویسند، این چه وضعی است که به وجود آمده؟
در پی وصل چو تو مشک خطیشهری از سر چو قلم پا کرده
هوش مصنوعی: در جستجوی وصال تو، مانند عطری خوش در هوای شهر، از سر عشق به یاد تو قلم دراز کردهام.
تا کند فکر دهانت جامیعمر در فن معما کرده
هوش مصنوعی: این جمله می‌گوید که تا زمانی که ذهن تو به تفکر دربارهی مسائلی عمیق و پیچیده مشغول است، عمرت مانند جامی است که در هنر و معما غوطهور شده است. به بیان دیگر، قدرت فکر کردن و تجزیه و تحلیل مسائل میتواند به زندگی معنایی عمیقتر ببخشد و به نوعی عمر ما را غنای بیشتری دهد.