شمارهٔ ۴۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که او چقدر خوب و نیکو است و دیگران را نیز به محبت و عشق وادار کرده است. شاعر به تضاد رنگ‌های گل‌ها و لاله‌ها اشاره می‌کند که با وجود تفاوت‌های ظاهری همه در عشق یکسانند. او همچنین به ابروان کمانی معشوقه‌اش اشاره می‌کند که به گونه‌ای او را تحت تأثیر قرار داده که حتی نمی‌تواند برای او سجده کند. شاعر دلش می‌خواهد که روزی خود را در گیسوان او ببافد، حتی اگر این کار باعث لاغري‌اش شود. در پایان، شاعر به جذابیت و محبوبیت او در میهمانی‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی او بی‌دلیل نیست و به طور کلی به شکوه و جاذبه‌ی معشوقه‌اش می‌بالد.
خوی خود را کرده ای چون روی و نیکو کرده ایعشقبازان را به خوی نیک بدخو کرده ای
هوش مصنوعی: شما با رفتار و ویژگیهای خود، مانند زیبایی ظاهریتان، دیگران را تحت تأثیر قرار دادهاید. از طرفی، با رفتار نیکوی خود به عاشقان عشق، که در اصل بدخلق یا بدجنس بودهاند، شخصیت و روحیهای خوب بخشیدهاید.
گرچه لاله در چمن آمد دورنگ و گل دورویهر دو را در عشق خود یکرنگ و یکرو کرده ای
هوش مصنوعی: هرچند لاله و گل در چمن رنگ‌های مختلفی دارند، اما تو با عشقت آنها را به یک رنگ و یکرو تبدیل کردهای.
تا فکندی چین در ابرو سجده نتوانم تو رارخنه در محراب من از چین ابرو کرده ای
هوش مصنوعی: وقتی ابروهایت را با چین و شکن میسازی، نمیتوانم در برابر تو سجده کنم. تو با این چین و شکن در ابروهایت، دل من را به هم ریختهای.
بو که روزی خویش را در گیسویت بافم خوشمگر تنم را لاغر و باریک چون مو کرده ای
هوش مصنوعی: من خوشحال میشوم که روزهای خود را در گیسوان تو بگذرانم، حتی اگر تو من را لاغر و باریک کردهای مثل مو.
سرنگون افتاده سرو از رشک بالایت درآبچون به گلگشت چمن جا بر لب جو کرده ای
هوش مصنوعی: سرو با قامت رفیعش به خاطر زیبایی تو از حسادت بر زمین افتاده و در آب افتاده است، چرا که تو در گلزار چمن، در کنار جوی، نشستهای.
شهره هر بزم خواهی حسن خود را ای غزالنیست بی موجب که جامی را غزلگو کرده ای
هوش مصنوعی: ای زیبای هر محفل، برای نشان دادن زیباییات به همه، نیازی به بهانه نیست؛ چراکه تو به راحتی توانستهای هر جامی را به شعر فروتنانهای تبدیل کنی.