شمارهٔ ۴۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به حس زیبای عشق و فراق می‌پردازد. شاعر در آن به توصیف محبوب خود می‌پردازد و پرسش‌هایی را مطرح می‌کند که نشان‌دهنده‌ی احساس عمیق و تنهایی او است. او از زیبایی‌های محبوب می‌گوید و به غم و شوق وصال اشاره می‌کند. شاعر در این شعر به تصویرسازی آنچه که در دلش می‌گذرد می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه عشق و فراق در زندگی‌اش اثر گذاشته است. در نهایت، او به زیبایی‌های لحظه و احساسات خود اشاره می‌کند و از محبوب می‌خواهد که به او پاسخ دهد، چون در جستجوی اوست.
سبزخطا و گلرخا تازه‌بهار کیستیطرف کله شکسته‌ای طرفه نگار کیستی
هوش مصنوعی: ای دلبر زیبا و تازهدم در بهار، چه کسی هستی که با چهرهی دلربایت و موهای سبز و خوشبو، دلها را تسخیر میکنی؟ تو کیستی که در میان زیبایی‌های طبیعت، همچون یک نگار خوشچهره، زرق و برق خاصی داری؟
مرکب ناز زیر ران کرده کمان ز ابروانناوک غمزه بر کمان بهر شکار کیستی
هوش مصنوعی: سوار زیبایی زیر زین نشسته و ابروانش مانند کمانی است که تیر ناز او در حال پرتاب است. جایگاه تو چیست و برای چه هدفی آمدهای؟
من به میان موج غم دیده ز خواب شب تهیتا تو به خواب خفته‌ای سر به کنار کیستی
هوش مصنوعی: من در میان امواج غم، از خواب شب بیدار شدم تا تو که در خواب هستی، پیش خود بپرسم که تو کیستی.
می‌گذری که هیچ کس خاک نشد به راه منبین که ز فرق تا قدم غرق غبار کیستی
هوش مصنوعی: تو در حال عبوری و هیچکس به سرنوشت من دچار نشد. به راه من نگاه کن که از سر تا پا در غبار فرورفتهام. تو کیستی؟
من به خمار هجر تو تشنه‌جگر فتاده‌امتا تو به جام وصل خود دفع خمار کیستی
هوش مصنوعی: من به خاطر دوری تو در درد و اضطراب افتادهام و به شدت به وصالت نیاز دارم، تا تو کی به من لبخند بزنی و این درد را برطرف کنی؟
بوی وصال غایبی یافتم ای صبا ز توقاصد کشور که‌ای پیک دیار کیستی
هوش مصنوعی: ای باد صبا، بوی رسیدن به محبوبی دور را حس کردم. تو پیامآور سرزمین او هستی؛ بگو، تو چه کسی هستی؟
جامی و نکته‌های خوش لیک تو هیچ گه بدوگوش نمی‌نهی که تو نکته‌گزار کیستی
هوش مصنوعی: اگرچه نکته‌های زیبا و ارزندهای وجود دارد، اما تو هیچگاه به آنها گوش نمیدهی، زیرا هنوز نمیدانی که خودت چه کسی هستی و با چه دانشی باید به آنها توجه کنی.