شمارهٔ ۴۸۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس تنهایی و بی‌کسی گوینده پرداخته و از غم و زاری او در نبود معشوق سخن می‌گوید. شاعر اشاره می‌کند که هیچ‌کس در این دنیا به اندازه‌ی معشوقش به او وفادار نیست و دردی که او تحمل می‌کند، برای دیگران قابل درک نیست. او از زخم‌های عاطفی خود می‌گوید و تأکید می‌کند که حتی اگر جان خود را بدهد، آسان‌تر از زندگی بی‌مستمند معشوقش است. در کل، این شعر پر از عشق و ناامیدی است و نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات و ارتباط عاطفی گوینده با عشقش است.
در کمندت به گرفتاری من نیست کسیبا سگانت به وفاداری من نیست کسی
هوش مصنوعی: در دام تو گرفتار شدم و هیچ‌کس در کنار تو نمیتواند به اندازه‌ی من وفادار باشد. حتی سگهایت هم به وفاداری من نمیرسند.
با همه یاری و از یاری من بیزاریدر همه شهر به بی یاری من نیست کسی
هوش مصنوعی: با وجود اینکه به همه کمک میکنم و یاری میرسانم، از یاری خودم دوری میجویم. در تمام شهر کسی نیست که بدون یاری من به او کمک کند.
زاریم در دل و دل در خم زلف تو نهانجز تو واقف شده بر زاری من نیست کسی
هوش مصنوعی: من در دل خود زاری دارم و دل من در پیچ و تاب زلف تو پنهان است، غیر از تو هیچ‌کس از درد و غم من آگاه نیست.
تا لب لعل تو کام دل خونخواران استاز دل و دیده به خونخواری من نیست کسی
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و جذبه لبهای تو، دلهای عاشقان و خونخواران در حسرت و اندوه هستند. اما از دل و چشمان من، کسی نیست که به این حال و روز من توجه کند و احساس همدردی کند.
پیش رویت همه را دادن جان آسان استبی تو جان داده به دشواری من نیست کسی
هوش مصنوعی: آسان است که انسانها به عشق تو جان بدهند، اما برای من که دور از تو هستم، جان دادن بسیار سخت است و هیچ کس نمیتواند این احساس را درک کند.
سر ز سودای کسان دل ز غم غیر تهیستدر ره تو به سبکباری من نیست کسی
هوش مصنوعی: دل کسی که به یاد دیگران است، از غم بیگانگان خالی نیست. در راه تو، کسی به اندازه من سبکبال نیست.
گفتیم حال تو بر بستر غم جامی چیستقدمی نه که به بیماری من نیست کسی
هوش مصنوعی: گفتیم حال تو بر بستر غم چیست؟ قدمی نگذار که برای بیماری من کسی وجود ندارد.