شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به کسانی که به مقام و ثروت توجه دارند، اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر در برابر شما خاک باشد و طلا و نقره، ممدحان شما را ستایش می‌کنند و در حقیقت به شما خاک می‌پاشند، زیرا ارزش واقعی بر اساس مقام و ثروت سنجیده می‌شود. در واقع، شاعر به نقد superficiality و ظواهر می‌پردازد و نشان می‌دهد که انسان‌ها به جای توجه به ارزش‌های درونی، به ظواهر مادی اهمیت می‌دهند.
ای کریمانی که پیش چشمتانخاک باشد سیم صرف و زر ناب
هوش مصنوعی: ای بخشندهای که برای تو خاک ارزشمندتر از نقره و طلاست، در نگاه تو چیزی جز این خاک اهمیت ندارد.
مادحان چون بر شما آرند رویفی وجوه المادحین احثوا التراب
هوش مصنوعی: مدحکنندگان، هنگامی که چهرههای شما را ببینند، به خاک میافکنند.