شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: این بیت به موضوع حسادت و رقابت در هنر اشاره دارد. گوینده به شخصی که موی کمی دارد و به شعرهای زیبا و فاخر دیگران حسادت می‌ورزد، اشاره می‌کند. او در حالی که اشعار را می‌خواند، به طور کنایه‌آمیز می‌گوید که آیا می‌تواند درهای هنر را با این کار بشکافد. در پاسخ، آن شخص به طور مغرورانه خود را معرفی می‌کند و ادعا می‌کند که او هم هنرمند است.
دی حاسد کم موی ز اشعار افاضلمی‌خواند قصاید چه مسجع چه مرصع
هوش مصنوعی: دیگر حسودان به شعرهای خوبان گوش نمیدهند و فقط به دنبال شعرهایی هستند که ساختارهای زیبایی داشته باشند، خواه قافیهدار باشند یا درخشان.
گفتم که کند باب هنر قرع بدینسانبرداشت به دعوی سر و گفتا أنا اقرع
هوش مصنوعی: گفتم که در هنر، در زدن به در میکوشم، او با صحنهسازی و ادعا به من پاسخ داد که من هم زدم.