شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: این شعر به گفتگو میان شاعر و دهدار اشاره دارد. شاعر از دهدار می‌خواهد که بخشی از چیزی را که از آن بهره‌مند شده، به او بدهد. او همچنین به انصاف اشاره می‌کند و می‌گوید که آنچه که او برداشته، برایش کافی است. به‌طور کلی، این شعر بر مبنای مفهوم انصاف و نسبت دادن حق و سهم به افراد است.
به دهدار گفتم که بردار بخشازان صره کز وی سر افراشتم
هوش مصنوعی: به دهیار گفتم که آن قسمت از دارایی را که به خاطر آن به او احترام گذاشتهام، بگیر و بردار.
ز انصاف دم زد کزان بخش منهمان بس که در راه برداشتم
هوش مصنوعی: از انصاف سخن گفتم که از بخشش من همین کافی است که در مسیر زندگی قدم برداشتهام.