شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف ظهور عشق و نوری است که از کوه سینا برمی‌خیزد. شاعر بیان می‌کند که این نور، جهان را روشن کرده و درهای فتوحات را به روی انسان‌ها می‌گشاید. همچنین، عشق و جنون آن را وصف می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که تدبیر و عقل باید از زنجیر عشق رها شوند. در نهایت، شاعر به مقایسه دو حالت شک و یقین می‌پردازد و بر این نکته تأکید دارد که باید از حالت شک به یقین منتقل شد.
برآمد شاه عشق از طور سینادر آنجا زد علم بر دیر مینا
هوش مصنوعی: عشق به شکوه و عظمت از جایی پدیدار شد و در آن مکان، نشانههای خود را بر مکانی قدیمی و مقدس قرار داد.
رخ اندر وادی بطحا برافروختبه نور خود جهانی ساخت بینا
هوش مصنوعی: چهرهاش در دشت بطحا درخشید و با نور خود دنیایی بینا و روشن ایجاد کرد.
به روی هرکس ابواب فتوحاتبه آن مفتوح شد فتحا مبینا
هوش مصنوعی: هر انسانی که به او درهای پیروزی و موفقیت گشوده شده است، به شکلی واضح و روشن به دستاوردهای بزرگ دست یافته است.
به آن فتح مبین بینا بگشتیمفمن هذا لقینا ما لقینا
هوش مصنوعی: ما در درون فتح بزرگ و روشنی قرار گرفتیم، پس چه کسی است که با ما دیدار کرده و آنچه را که تجربه کردیم، شاهد بوده است؟
جنون عشق را جامی میامیزبه تدبیر شفای پورسینا
هوش مصنوعی: حالت جنون و شیدایی عشق را با دارویی که پورسینا برای درمان ساخته، یکی کن.
ز یکدیگر بدر زنجیر تدبیرو قل هذا جنون العاشقینا
هوش مصنوعی: از همدیگر جدا شوید و از زنجیر تدبیر خارج شوید، زیرا این جنون عاشقان است.
بود تدبیر رو در وادی شکازان وادی به سرحد یقین آ
هوش مصنوعی: تدبیر و تدبیر کردن در زمانی که در شک و تردید قرار داری، تو را به سرحد یقین و باور واقعی میرساند.