شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: شاعر در این متن از احساسات خود در مورد شاعری و زندگی صحبت می‌کند. او از حال و هوای متفاوتی که امشب دارد سخن می‌گوید و می‌گوید که آثارش بر دلش سنگینی می‌کند. او از ساقی می‌خواهد که شرابی به او بدهد تا ضمیرش را پاک کند و از اندیشه‌های منفی دور شود. شاعر به ویژگی‌های خاص این شراب اشاره می‌کند که مانند نوازش خوبان احساس خوشحالی می‌آورد و روح را پرورش می‌دهد. او حسرت می‌خورد که برخی نقش‌ها در دلش باقی‌مانده و درخواست می‌کند که با نوشیدن جرعه‌ای از این می، به هستی و جاودانگی دست پیدا کند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که در زندگی باید از لحظه‌ها استفاده کرد و از زشتی‌ها دوری جست.
امشب ز شغل شاعریم حال دیگر استهمچون ردیف قافیه پیشم مکرر است
هوش مصنوعی: امشب به دلایلی که در شعر خواندهام، حال و هوای مخصوصی دارم. احساس میکنم که مثل قافیهها که بارها تکرار میشوند، فکرها و احساساتم نیز بارها در ذهنم مرور میشوند.
ز آثار کلک بیهده گوی سیه زبانروی دلم سیاهتر از پشت دفتر است
هوش مصنوعی: نوشتههای بیمعنا و تلخ روزگار بر دل من تأثیر منفی گذاشته و آن را تیره و تار کرده است، بهطوریکه حالا دلم از پشت دفتر هم سیاهتر شده است.
ساقی بیا و رغم سفیهان شهر رامی ده که می جلای ضمیر سخنور است
هوش مصنوعی: ای ساقی، بیا و به کسانی که در این شهر نادان هستند، شراب بده. چرا که این شراب روح سخنران را نیرومند و شفاف می‌کند.
آن می که چون نوازش خوبان طرب فزاستآن می که چون وصال بتان روح پرور است
هوش مصنوعی: می، که هنگام نوازش دلنشین خوبان شادی و سرور به ارمغان می‌آورد، و می، که در کنار وصال معشوقان، جان را تازه و شاداب می‌کند.
نی نی میی بده که بشوید ز لوح دلنقشی که طبع صافی ما زان مکدر است
هوش مصنوعی: بده یک نی نواختن را تا تصویری از دل ما پاک شود، چون طبیعت خالص ما به خاطر آنچه که از بیرون بر آن تأثیر گذاشته، تحت تأثیر قرار گرفته است.
آن نقش چیست صورت هر آز و آرزوکز وایه های طبع به دل سایه گستر است
هوش مصنوعی: این تصویر چه معنایی دارد که هر آرزو و خواستهای را به دل می‌آورد و از ویژگی‌های ذاتی انسان نشأت میگیرد؟
جامی بنوش جرعه این جام و نیست شوکین نیستی به هستی جاوید رهبر است
هوش مصنوعی: جامی از این جام بنوش و از عدم خود را رها کن، زیرا این نیستی به وجود جاودانی راهیست که تو را هدایت می کند.