شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: این غزل به توصیف زیبایی و جذبه معشوق می‌پردازد. شاعر با بیانی شاعرانه بیان می‌کند که زیبایی معشوق در دل‌ها نفوذ کرده و چشمان عاشقان را به خود معطوف کرده است. او به جذابیت‌های ظاهری مانند صورت، مو و اندام معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که به هیچ چیز به اندازه جمال او اهمیت داده نمی‌شود. شاعر همچنین از تاثیر عشق و هیجان ناشی از آن بر خود سخن می‌گوید و در نهایت اذعان می‌کند که شعرش در مقایسه با اشعار دیگر به سبب وجود خیال و شور عاشقانه، خاص و برتر است.
خط به گرد رخت درآمده استالله الله چه درخور آمده است
هوش مصنوعی: خطی که به دور چهرهات شکل گرفته، نشاندهنده زیباییات است. واقعاً چقدر به تو میآید!
نیست جز دود آه سوختگانکه به دور رخت برآمده است
هوش مصنوعی: جز دود آه کسانی که دلشان سوخته، چیزی دیگری نیست که به گرد تو جمع شده باشد.
مهر و مه را که بندگان تواندطوقی از مشک و عنبر آمده است
هوش مصنوعی: خورشید و ماه که زیباترین آفریدهها هستند، به عنوان نمادهایی از جمال و زیبایی در نزد بندگان، با گردنبندهایی از مشک و عنبر تزئین شدهاند.
چه خلل کعبه جمال تو رااز حبش گرچه لشکر آمده است
هوش مصنوعی: هرچند که لشکرها به سمت تو آمدهاند، زیبایی و کعبه وجود تو را تحت تأثیر قرار نخواهند داد.
پای تا فرق تو خوش است ولیکاکل از جمله بر سر آمده است
هوش مصنوعی: بدن تو از نوک پا تا سر بسیار زیباست، اما موهایت هم به زیبایی تو افزوده شدهاند.
از قدم تا سر این همه دل چیستگرنه قدت صنوبر آمده است
هوش مصنوعی: از سر تا پا، همهچیز در وجودت عشق و دلباختگی است، و تنها قد بلند و زیبا توست که همچون درخت صنوبر، توجهها را جلب می‌کند.
این غزل با خیالت از جامیبه ز اشعار دیگر آمده است
هوش مصنوعی: این شعر با یاد تو از بسیاری از اشعار دیگر زیباتر و دلنشینتر است.