شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع دزدی و عشق می‌پردازد. شاعر از دزدیدن دل و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و به نوعی عشق را به دزدی تشبیه می‌کند. او با استفاده از واژه‌های دزدی به بیان احساساتی چون شور و شوق پرداخته و به خطراتی که از طرف رقیبان و دشمنان در عشق وجود دارد، اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر هشدار می‌دهد که در صحبت کردن از عشق و احساسات خود محتاط باشد، چرا که ممکن است در کمین خطرات پنهان باشد.
لبت دل دزد و من از وی شکر دزدکم افتاده ست ازینسان دزد بر دزد
هوش مصنوعی: لبهای تو دلی را دزدیدهاند و من نیز از او شکر دزدیدهام. به همین خاطر، این دزدی متقابل موجب شده که دزد بر دزد شده است.
ز چشمم شست چشمت سرمه خواببه عیاری برد کحل از بصر دزد
هوش مصنوعی: اشکهای چشمان من به چشمانت سرمهای را که خواب آور باشد میشوید و از دیدهام دزدکی کحل را میگیرد.
تنت را بنگرم دزدیده زانسانکه بر سیم کسان دوزد نظر دزد
هوش مصنوعی: به قامت تو نگاه میکنم که چگونه از انسانیت فاصله گرفتهای و بر زیباییهای دیگران چشم میدوزی.
اگر دزدیده ات بینم مکن عیبکه دزدی را نداند جز هنر دزد
هوش مصنوعی: اگر ببینم که تو دزدیدهای، ایرادی به تو نمیگیرم؛ چون دزد فقط هنر دزدی را میشناسد و چیز دیگری نمیداند.
غمت بر دل ز هر سو غارت آورددرآمد خانه را از بام و در دزد
هوش مصنوعی: غم تو از هر طرف به دل چنگ میزند و مانند دزدی به خانهام حملهور شدهاست و همه چیز را از بام و در میبرد.
هراسم شب به کویت از رقیبانبه شبها از سگان دارد خطر دزد
هوش مصنوعی: ترس من از شبهای کوی تو، به خاطر رقبایی است که در شبها همچون سگان خطرناک هستند.
سر درج سخن مگشای جامیمبادا در کمین باشد گهر دزد
هوش مصنوعی: در صحبتهایت دقت کن و هر چیزی را به راحتی بیان نکن، زیرا ممکن است در این میان کسی باشد که قصد دزدی از ارزشهای تو را داشته باشد.