شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: این شعر تصویری زیبا و عاشقانه از زیبایی‌ها و جذابیت‌های معشوق را به تصویر می‌کشد. شاعر ابتدا به زیبایی لب‌های یار اشاره می‌کند و سپس از گل‌ها و گیاهان به عنوان نمادهای زیبایی و سرزندگی استفاده می‌کند. او همچنین از نور و زیبایی چهره معشوق سخن می‌گوید و تأثیر آن بر اطرافیان را بیان می‌کند. شاعر احساسات عمیق خود را از عشق و زیبایی بیان کرده و به نوعی به اشتراک‌گذاری احساساتش با دیگران می‌پردازد. در نهایت، او به تضاد بین زهد و زیبایی، و تأثیر لب‌های معشوق بر دنیا می‌پردازد.
به بزم گل ز لبت جام را چو کام بر آمدز خاک لاله چو نرگس به شکل جام برآمد
هوش مصنوعی: در محفل گل، از لب تو نوشیدنی به دست آمد، همانطور که نرگس از خاک لاله به شکل جامی بیرون میآید.
مه از خیال جبینت چو نیم آینه سرزدچو دید دایره روی تو تمام برآمد
هوش مصنوعی: ماه زمانی که به خاطر خیال پیشانی تو تابید و خود را در آینه نیمهکار دید، وقتی روی تو را کامل دید، کاملاً نمایان شد.
به عزم گشت گذشتی به کوه لاله خرامانز ذوق قهقهه از کبک خوشخرام برآمد
هوش مصنوعی: به قصد عبور از کوه، با شادابی و زیبایی حرکت کردی و صدای خندهٔ خوش از پرندگان خوشحال به گوش رسید.
به بام هر که تو را وقت شام دید زد افغانکه آنچه رفت به مغرب فرو ز بام برآمد
هوش مصنوعی: هر کسی که تو را در زمان غروب بر بام ببیند، با صدای بلند فریاد میزند که آنچه به مغرب رفته، از بام در میآید.
درون خانه نشستی دل خواص شکستیمیان شهر گذشتی نفیر عام برآمد
هوش مصنوعی: درون خانه نشستهای و دل خواص (ویژه) را میشکنید، و در میان شهر قدم میزنید که صدای عمومی برمیخیزد.
مده به کشتن من وعده از دو ساعد سیمینکه دودم از دل ازین وعده های خام برآمد
هوش مصنوعی: نکن وعدهای در مورد کشتن من با دو دست سفید و زیبا، زیرا این وعدههای تو، تنها شعلههای حسرت را در دلم زنده کرده است.
به زهد بود جهان را گرفته شهرت جامیلب تو دید و به میخوارگیش نام برآمد
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف جهانی می‌پردازد که به دلایل زهد و پرهیزگاری تحت تأثیر قرار گرفته است. کسی که شهرت و محبوبیتش به خاطر لبِ محبوبش به وجود آمده، و در میخوارگیاش نام و آوازهای پیدا کرده است. به عبارت دیگر، ارتباطی بین زهد و جاذبههای دنیوی و همچنین تأثیری که عشق و نوشیدن بر زندگی دارد، بیان شده است.