شمارهٔ ۱۰۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر در مورد عشق و جدایی است. شاعر از غم و اندوهی که در دلش نشسته سخن می‌گوید و تأثیر آن بر چهره و وجودش را توصیف می‌کند. او به مصرف تمسک به تیمم برای پاکی در غیاب آب اشاره می‌کند و همچنین از درد و رنجی که در نتیجه عشق ناکام خود کشیده، می‌گوید. حسد و آرزوهای ناپرهیز در دلش تصویر می‌شود و به نوعی جستجوی تشنگی و تلاش برای برآورده کردن نیازهای عشق را بازگو می‌کند. به طور کلی، این شعر احساسات متضاد عشق، اندوه و امید را در هم می‌آمیزد.
رخنه ز غم در دل خراب درآمدبر مژه زان رخنه خون ناب درآمد
هوش مصنوعی: غم باعث شده است که دل من خراب و ویران شود و از این خرابی، اشکهای خونی بر مژههایم جاری شده است.
چهره چه مالم به خاک در نظر آن روخاست تیمم گهی که آب درآمد
هوش مصنوعی: چه فایدهای دارد که صورت خود را به خاک مالش دهم؟ در نظر آن محبوب، با دیدن او خود را تیمم میزنم، وقتی که آب به دست رسیده باشد.
باد بریده زبان من که ز نالهنرگس بیمار او ز خواب درآمد
هوش مصنوعی: باد به زبان من بیصدا میوزد، چون صدای ناله نرگس بیمار او باعث شده از خواب بیدار شود.
صلح کنان رفت تا چه قصه رقیبشگفت که باز از در عقاب درآمد
هوش مصنوعی: صلحطلبان رفتند تا ببینند رقیب چه داستانی دربارهشان نقل کرده که دوباره از در قدرت و قهر وارد شده است.
برد ز دل روی او خیال خطش راسایه برون شد چو آفتاب درآمد
هوش مصنوعی: با یاد او از دل، خیالش را به خاطر میآورم و وقتی خورشید طلوع می‌کند، سایهاش نیز نمایان می‌شود.
برد حسد بر رکاب حلقه چشممترک مرا پا چو در رکاب درآمد
هوش مصنوعی: حسادت به چشمهای من آسیب زده و مرا از راه راست منحرف کرده است، مانند این که پایم در رکاب قرار گیرد و توازن مرا به هم بزند.
آب خضر جوی گشت جامی ازان لبتشنه پی آب در سراب درآمد
هوش مصنوعی: نوشیدن آب خضر باعث شده که هنگام جستوجو برای آب، فردی که تشنه است به سراب برود و در آنجا گم شود.