شمارهٔ ۱۲۹

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف عشق و مشکلات آن می‌پردازد. او از لذت نوشیدن جام می و زیبایی لب معشوق می‌گوید و در عین حال از غم و درد عاشقیش هم سخن می‌زند. شاعر کوی معشوق را به مکانی عجیب توصیف می‌کند که زمینش پر از خار غم و آسمانش مملو از خون دل است. او به قیمت پایین خاک پای معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی با یک پا گذاشتن بر آن، جان‌های بسیاری برای آن ارزش قائلند. شاعر همچنین به سرنوشت صوفیانی اشاره می‌کند که از عشق محروم مانده‌اند و نشان می‌دهد که هیچ آرزویی بیشتر از فدای جانشان برای معشوق ندارند. او در پایان، به مشکلات و دردهای عاشقان می‌پردازد و می‌گوید که زندگی زودگذر است و زمان به‌سرعت از آن‌ها می‌گذرد.