شمارهٔ ۱۳۰
هوش مصنوعی: شاعر در این متن به احساس عمیق خود نسبت به معشوق و تأثیر او بر زندگی‌اش اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که هر بار به یاد معشوق می‌افتد، دلش تازه و زنده می‌شود. مجازاً به زیبایی‌هایی اشاره می‌کند که با دیدن محبوبش به وجود می‌آیند، مثل گل و سبزه‌ای که در صبح زود شکوفا می‌شوند. او در عین حال از درد و رنج ناشی از جدایی و سختی‌های عشق نیز سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عشق هنر و زیبایی را در زندگی‌اش جاری می‌کند. شاعر در نهایت از معشوقش می‌خواهد که به او نوری بیفزاید که زندگی‌اش را روشن‌تر کند.
گر روی بی تو مرا داغ جگر تازه شودچون بیایی به توام مهر دگر تازه شود
هوش مصنوعی: اگر چهرهات را ببینم، داغ دل من دوباره تازه می‌شود و وقتی تو بیایی، محبت نسبت به تو نیز دوباره جان میگیرد.
تازه شد خط و رخت از دم روشن نفسانچون گل و سبزه که از باد سحر تازه شود
هوش مصنوعی: چهره و لباس تو با نسیم ملایم جان بخش، مانند گل و چمنی که در صبح زود از وزش باد روحی تازه میگیرند، جان تازهای پیدا کرده است.
تا شنیدم که بود عشق هنر هر نفسیدر دلم داعیه کسب هنر تازه شود
هوش مصنوعی: وقتی فهمیدم که عشق، هنر را در هر نفسی به همراه دارد، در قلبم دوباره تمایل و اشتیاقی به یادگیری هنر تازهای به وجود آمد.
سویم از خاک در خویش غباری بفرستکه ازان سرمه مرا نور بصر تازه شود
هوش مصنوعی: از خاک خودت برای من ذرهای غبار بفرست، تا با آن سرمه چشمانم تازه شود و بیناییم بهتر گردد.
بس که از جور رقیبان درت در رنجمهر دم از کوی توام عزم سفر تازه شود
هوش مصنوعی: به خاطر ظلم و ستم رقیبان، هر لحظه از درد و رنجی که از دوری تو میکشم، تصمیم میگیرم که به سفر بروم و از جایی دیگر به دنبال آرامش باشم.
دیده را شد ز غبار خط سبزت مژه ترچون لب جوی که از سبزه تر تازه شود
هوش مصنوعی: به خاطر خط سبز تو، چشمانم پر از اشک شده است، مانند لب جوی که از سبزه تازه و سرسبز می‌شود.
جامی اینسان که کند شرح نظربازی خویشزود ازو قاعده علم نظر تازه شود
هوش مصنوعی: هرکس که به بیان شکوه و زیبایی نگاه خود بپردازد، به سرعت به اصول و قواعد جدیدی از علم و بصیرت دست پیدا می‌کند.