شمارهٔ ۱۶۸
هوش مصنوعی: این شعر توصیف زیبایی و محبت است. شاعر با استفاده از تصاویری چون قد و قامت سرو و سایه‌پروری، از دلبستگی و عشق خود به معشوق سخن می‌گوید. او احساسات عمیق خود را نسبت به آن معشوق بیان کرده و از شور و شوقی که در دل دارد صحبت می‌کند. همچنین، نویسندگی و قلم را به شکل خاصی توصیف می‌کند و به مسأله عشق و انتظار در روابط اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر با اشاره به فرهنگ و زبان فارسی، نعره «الله اکبر» را به عنوان نشانه‌ای از عشق و فرهنگ گویای شیراز ارائه می‌دهد.
قدت سرویست جانا سایه پروربه صد دل در هوای او صنوبر
هوش مصنوعی: قد تو مانند سرو است، ای جانا، و سایهات پر از محبت است. صد دل برای عشق تو در آرزوی تو همچون صنوبر منتظرند.
به آن خط بردی از اهل قلم دستنباشد آری انگشتان برابر
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که تو با قلم خود خطی زیبایی نوشتهای که هیچکس از اهل نویسندگی مانند آن را نمیتواند بنویسد و انگشتان دیگران در برابر او ناتوان و نامناسب به نظر میرسند. در واقع، این عبارت به توانایی و مهارت بالای نویسنده در خلق آثار ادبی اشاره دارد.
چنان با دعویت در تابم از شمعکه خواهم از تن او برکنم سر
هوش مصنوعی: من به قدری تحت تأثیر دعوت تو هستم که مانند شمعی گداخته شدهام و چنان شوقی دارم که میخواهم از وجود او رها شوم و به او نزدیکتر شوم.
همین بس در معارف وجد واعظکه کوبد پای بر بالای منبر
هوش مصنوعی: این کافی است که در نکات دینی و مسائل اخلاقی، موعظهکننده تنها با صدا و حرکاتش بر بالای منبر تکیه می‌کند و تأکید می‌کند.
رقیب ار گویدت تا پیش عشاقمرا با خود ببر با خود میاور
هوش مصنوعی: اگر رقیب به تو بگوید که مرا با خودت به سوی عاشقان ببر، بیحیایی نکن و او را با خود نبر.
به رسم تحفه گر جامی سوی فارسفرستد این غزل را تازه و تر
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد به عنوان هدیه، یک لیوان به فارس بفرستد، باید این غزل را تازه و باحال ارسال کند.
ز جان فارسی گویان شیرازبرآید نعره الله اکبر
هوش مصنوعی: از دل فارس زبانان شیراز فریاد الله اکبر برمیآید.