شمارهٔ ۱۸۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و ناز و عشق پرداخته است. شاعر از معشوق خود، که به نرگس تشبیه شده، یاد میکند و احساسی عمیق از شوق و زیبایی را بیان میکند. چشمهای معشوق به قدری جذاب هستند که همه را مست و واله میکند. همچنین، شاعر در بزم عشق و گل و سبزه، به تماشای معشوق و زیباییهای او مشغول است، و زیباییهای گلها را در کنار معشوق مقایسه میکند. در نهایت، شعر به نوعی بیانگر عشق و زیباییهای طبیعی است که در کنار عشق انسانی قرار دارند.
تا به چشمت شده در ناز برابر نرگسنازنینان چمن راست نظر بر نرگس
هوش مصنوعی: هر زمان که به چشمانت نگاه میکنم، زیبایی و ناز تو برایم همچون نرگسهای خوشبو در باغ جلوه میکند و نظر مرا به خود جلب میکند.
گر به مستانه دو چشمت کنم او را نسبتکند از گریه شادی مژه ها تر نرگس
هوش مصنوعی: اگر به چشمان میآلود تو نظری کنم، او را به خاطر اشکهای شاد، چرا مژگانم مانند نرگس تر نمیشود؟
در تماشای چمن چشم تو هر جا که فتدمست چشم تو برآرد ز زمین سر نرگس
هوش مصنوعی: وقتی که چمن را مینگرم و به چشم تو نگاه میکنم، هر جا که نگاه تو بیفتد، گویی از زمین گل نرگس سر بر میآورد.
بزم عشرت به سر سبزه و گل کش که شوندجام بزم تو یکی لاله و دیگر نرگس
هوش مصنوعی: در مجلس شادمانی و خوشی، بگذار تا زیبایی سبزه و گل را بچشی، زیرا در این بزم، یکی از گلها لالهای سرخ است و دیگری نرگسی زیبا.
چون به بالای تو ماند به هزاران سوزندوخت دیده به تماشای صنوبر نرگس
هوش مصنوعی: چشمهایم به خاطر زیبایی تو مانند سوزنهای تیز، به تماشای گل نرگس خیره مانده است.
در چمن هر سحر از شوق توأم پیچیدهگاه در سنبل سیراب و گهی در نرگس
هوش مصنوعی: در هر صبحگاه در باغ، به علت عشق تو، گاهی در میان گلهای سنبل مشغولم و گاهی در کنار گلهای نرگس.
وصف خط سیهت خوانده ام از هر سنبلشیوه چشم خوشت دیده ام از هر نرگس
هوش مصنوعی: من از هر سنبل و گلی در دنیا تو را توصیف کردهام و زیبایی چشمانت را از هر نرگسی زیباتر دیدهام.
جامی احسنت که از بهر سواد غزلتکرده از ساق و ورق خامه و دفتر نرگس
هوش مصنوعی: جامی با کمال استادانهگی، با استفاده از ساقه و برگ درختان، نوشتههایی زیبا و دلنشین درباره چشمهای نرگس سروده است.