شمارهٔ ۲۰۶
هوش مصنوعی: غزل در ستایش و عشق به اهل صفا و کرامت‌های آن‌ها سروده شده است. شاعر با اشاره به فضل و لطف آن افراد، به اهمیت عشق و معرفت اشاره می‌کند و می‌گوید که برتری‌هایی در این دنیا وجود دارد که نمی‌توان با دارایی‌ها سنجید. او به جان‌نوازی و شور و حال اهل دل اشاره می‌کند و عمر بیهوده‌ای را که در زهد و توبه تلف می‌شود، محکوم می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به لذت و شوق سفر به مکان‌های مقدس مانند کربلا و نجف دارد و به جایگاه ویژه این سفرها در زندگی روحانی و معنوی اشاره می‌کند.
حشمت میفروش بین بر در او ز هر طرفگرد مواید کرم اهل صفا کشیده صف
هوش مصنوعی: حشمت میفروش را ببین که درب مغازهاش از هر سو دور او صفی از افراد مهربان و باوقار که اهل بخشش و صفا هستند، تشکیل شده است.
فیض کرامتش نهد دمبدم از سفال میرند خداشناس را جام جهان نما به کف
هوش مصنوعی: خدای بزرگ با لطف و کرامتش به پیوسته از ظرف سفالی به کسی که خدا را میشناسد، جامی را میدهد که جهان را به او نشان میدهد.
پرورشت دهد فلک لیکن ازو تو برتریبیش نهد بلی خرد قیمت گوهر از صدف
هوش مصنوعی: سرنوشت میتواند تو را پرورش دهد، اما تو از آن برتری بیشتری داری. آری، ارزش خرد از ارزش گوهر درون صدف بالاتر است.
پرده دیده و دلم فرش بود به راه توگر قدمی بدین طرف رنجه کنی زهی شرف
هوش مصنوعی: چشم و دل من به خاطر تو آماده و زیباست، اگر فقط یک قدم به سمت من برداری، این برای من افتخار بزرگی خواهد بود.
قبله جان اهل دل مستی و بیخودی بودوه که به زهد و توبه شد بیهده عمرها تلف
هوش مصنوعی: قبله و هدف جانهای عاشق و دلباخته، عشق و بیخودی است. آه، اینکه بسیاری از مردم به زهد و توبه پرداختهاند و عمرشان را بیهوده صرف کردهاند.
بانگ دفینه خوش بود خواجه زرشمار رامفلس دردخواره را خوشتر ازان صدای دف
هوش مصنوعی: صدای دفینه برای خواجه ثروتمند خوشایند است، ولی برای شخصی که در فقر و مشکلات زندگی می‌کند، صدای دف از هر چیز دیگری خوشتر است.
محنت بادیه مکش جامی و عزم کوفه کنشو پی حج و عمره هم طایف مشهد نجف
هوش مصنوعی: در دل سختیهای سفر، خود را به زحمت نینداز و به جای آن، تصمیم بگیر به کوفه بروی. همچنین بر حج و عمره رفتن و زیارت مشهد و نجف فکر کن.