شمارهٔ ۲۰۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس تنهایی و غم ناشی از دوری معشوق سخن می‌گوید. او به مرور زمان و گذر آن اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود تحمل درد و رنج، لحظات زیبا و خوشی از او دور شده‌اند. هرچند تلاش کرده تا تیرهای غم را از خود دور کند، اما نتوانسته است. شاعر همچنین به ناامیدی در جستجوی معشوق اشاره می‌کند و به مرور زمان و بی‌ثمری کوشش‌ها و آرزوهایش پی می‌برد. در نهایت، او بر این نکته تأکید می‌کند که زندگی‌اش صرفاً در غمهای دیگر گذشته و به آرزوی دیدن معشوق دست نیافته است.
شب نهان آن مستم از بالای سر بگذشت حیفبعد عمری کامد از من بی خبر بگذشت حیف
هوش مصنوعی: شب، بیخبر از حال من، از بالای سرم گذشت و مرا در حال مستی رها کرد. افسوس که بعد از سالها، بیخبر و بیتوجه از من گذشت. افسوس!
گرچه دیری بودم اندر هجر او گریان و خواربر من از برق درخشان زودتر بگذشت حیف
هوش مصنوعی: مدت زیادی در دوری او در حال گريه و ناامیدی بودم، اما با این حال، برق درخشان زودتر از من گذشت. افسوس!
سینه را کردم سپر تا نگذرد تیرش ز منبر سپر آمد خوش اما از سپر بگذشت حیف
هوش مصنوعی: من سینهام را مانند سپری قرار دادم تا تیر دشمن به من نرسد. خوشحال بودم که تیر بر سپر خورد، اما افسوس که از سپر هم عبور کرد و به من رسید.
عشرت شاهان ندارد لذت غمهای عشقروزهای من به غمهای دگر بگذشت حیف
هوش مصنوعی: لذت و خوشی زندگی سلطنتی هیچکس را در غمهای عشق من نخواهد بود. ای کاش روزهای من فقط به غمهای دیگری سپری میشد.
دست و پا در بحر بهر آشنایی می زدمزو نشان نایافته آبم ز سر بگذشت حیف
هوش مصنوعی: در تلاش بودم تا در دریا به دنبال آشنایی بگردم، اما ناخودآگاه از آنجا دور شدم و ناامید شدم که دیگر اثری از آب و نشانهای از آن باقی نمانده است. افسوس!
زیستم شب بر امید بوی او وقت سحربوی او نایافته وقت سحر بگذشت حیف
هوش مصنوعی: در شبها با امید بوی او زندگی کردم، اما وقتی صبح شد و وقت سبکی برآمد، بوی او به دلم نرسید و وقت صبح نیز گذشت. ای کاش!
جامی سرگشته رو در کعبه مقصود داشتره به سر نابرده ایام سفر بگذشت حیف
هوش مصنوعی: شخصی که گیج و سرگردان است، به کعبهای که میخواهد برسد، نگاه می‌کند. اما زمان سفر او بدون آن که به مقصد برسد، گذشت و افسوس خورد.