شمارهٔ ۲۱۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از زیبایی و آثار خنده معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چهره معشوق از اشک‌های او پرصفا است. وی به تضادهای موجود در صلح و جنگ اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که نام خود را به رقیب عاشق تبدیل کرده که این موضوع باعث ننگ عاشقان شده است. همچنین، شاعر با بیان حسرت و غم خود، از تأثیر آن بر دیگران صحبت می‌کند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که عشق و محبت به معشوق همچون سفر به دوردست‌هاست که همیشه در ذهن عاشق باقی می‌ماند.
شکر آمد ز خنده تو به تنگکوزه خود نبات زد بر سنگ
هوش مصنوعی: خنده تو مانند شکر است که در کوزه قرار گرفته و در اثر ضربه به سنگ، شیرینیاش آزاد میشود.
روی تو پر صفا ز اشک من استگرچه از نم برآرد آینه زنگ
هوش مصنوعی: چهرهی زیبا و دلنشین تو، نتیجهی اشک‌های من است، هرچند که آینه به خاطر رطوبت، دچار کدری شده است.
صلح تو بیگناه خونریزیستبر سر صلح تو کسان را جنگ
هوش مصنوعی: صلح تو که به ظاهر بیگناه به نظر می‌رسد، در واقع منجر به جنگ و خونریزی برای دیگران میشود. کسانی که به دنبال صلح تو هستند، در واقع درگیر جنگ و درگیری میشوند.
نام خود را رقیب عاشق کردهست ازین نام عاشقان را ننگ
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که نامی که خود فرد بر روی خود میگذارد، باعث میشود که دیگران او را رقیب عاشق بدانند و از این نامی که برای خود انتخاب کرده، عاشقان را بیزار کند. به عبارتی، کسی که خود را رقیب دیگران در عشق معرفی می‌کند، در واقع به نوعی برای خود آبرو نمیخرد و به عاشقانی که به دنبال عشق حقیقی هستند، ننگ میزند.
انجم از ماتم انجمن سازندچون شود آه من بلند آهنگ
هوش مصنوعی: ستارهها به خاطر غم من، جمع میشوند و محفل به راه میاندازند، وقتی که آه و ناله من به اوج برسد.
لاله های دورنگ بین گشتههمه در داغداریت یکرنگ
هوش مصنوعی: گلهای لاله که رنگهای مختلفی دارند، حالا به خاطر غم تو به یک رنگ شدهاند.
تا به کویت مقیم شد جامیباشد از فکر حج به صد فرسنگ
هوش مصنوعی: تا زمانی که در کوی تو هستم، نوشیدنیای از اندیشه حج در فاصلهای دورتا دور وجود دارد.