شمارهٔ ۲۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساسات عمیق و دل‌تنگی‌اش اشاره می‌کند. او به جنگی که با خودش و غم و اندوهش دارد، پرداخته و از احساس بی‌پناهی و تنهایی‌اش در برابر در و دیوار می‌گوید. شاعر تلاش می‌کند که صدای ناله‌اش به معشوق برسد و او را به جشن و سرور دعوت کند. او از زیبایی‌های معشوق و تاثیرش بر دلش می‌گوید و به چالش‌هایی که در مسیر وصال با معشوق وجود دارد، اشاره می‌کند. در نهایت، اشاره به ننگ و رسوایی در دنیا دارد و بر اهمیت نام نیک تأکید می‌کند.
از در بسته و دیوار بلند تو به تنگآمده با در و دیوارم ازین غصه به جنگ
هوش مصنوعی: از در و دیوار بسته و بلند، به شدت ناراحت و خسته شدم. این وضعیت مرا به شدت آزار میدهد و از این غم و اندوه در حال مبارزهام.
گفته ای شب در ما چند زنی این نه درستاز دل سخت تو بر سینه همی کوبم سنگ
هوش مصنوعی: تو گفتهای که در دل شب چندین بار به یاد من میزنی، اما این درست نیست. من از دلِ سخت تو سنگی را بر سینهام میکوبم.
تا به گوش تو رسد ناله من می خواهمکه به بزم تو کنم از رگ جان رشته چنگ
هوش مصنوعی: میخواهم نالهام به گوش تو برسد و از جانم به جشن تو آهنگی بسازم.
داده ام دل به تو از صورت مژگان تو پربسته ام بر کمرت ترکشی از تیر خدنگ
هوش مصنوعی: دل خود را به تو سپردهام و جذابیت مژگانت باعث شده که احساساتم را به تو وابسته کنم. همچنین، با واژهای استعاری می‌گوید که به خاطر زیباییات به نوعی تحت تاثیر قرار گرفتهام و این زیبایی مثل تیر کمان است که به قلبم اصابت کرده است.
چه کنم چاره که کردند درین لجه نیلگوهر وصل تو را تعبیه در کام نهنگ
هوش مصنوعی: چه کار کنم که در این عمق تیره و تار، گوهر وصالت را در دهان یک ماهی بزرگ گذاشتهاند؟
نبرد نقش خط سبز تو را گریه ز دلنشود پاک به شستن ز رخ آینه زنگ
هوش مصنوعی: نبرد با تصویر خط سبز تو باعث میشود که دل از غم بزند و نمیتواند با شستن زنگ آینه، پاک شود.
نام جامی چه بود ننگ همه بدنامانرند رسوا شده از نام نکو دارد ننگ
هوش مصنوعی: نام جامی برای همه کسانی که بدنام و رسوا هستند، ننگ و عار به حساب میآید. زیرا او به خاطر نام نیکش، باعث شده که این افراد احساس شرمساری کنند.