شمارهٔ ۲۱۸
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ لذت صبحگاه و نوشیدن شراب است. شاعر با اشاره به بیداری صبح و آواز خروس، از فضا و حال و هوای شاداب صبحگاهی صحبت می‌کند. وی از ساقی می‌خواهد که جامی پر از شراب بدهد تا غم‌های شبانه فراموش شود. همچنین به خاصیت‌های مثبت می و آب زلال اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که نوشیدن شراب در صبح باید با احتیاط و به دور از گمراهی باشد، چرا که این نوشیدنی می‌تواند شادی‌آور باشد و لذتی از آنِ هر دو حالت حلال و حرام کیفیّت خاص خود را دارد.
قد بدا الصبح علی اسعد فالو زقی الدیک علی اطیب حال
هوش مصنوعی: صبح زیبا و روشنی آغاز شده و مرغ دیک به خوشترین حالت خود آواز میخواند.
ساقیا می گذرد وقت صبوحقدحی چند بده مالامال
هوش مصنوعی: ای ساقی، زمان صبح سپری میشود، چند جام پر میکنی؟
رنج مخمور شبانه نرودجز به میهای صبوح از دنبال
هوش مصنوعی: درد و رنج ناشی از شبزندهداری و مستی، جز با نوشیدن شراب صبحگاهی تسکین نمییابد.
صبحدم تشنه لبان را می لعلمی دهد خاصیت آب زلال
هوش مصنوعی: در صبحگاهان، زمانی که لبها تشنهاند، آب پاک و زلال به آنها طراوت و شادابی میبخشد.
حبذا آب زلالی که ازوستشسته از چهره جان گرد ملال
هوش مصنوعی: چه خوب است که آب زلالی باشد که غم و اندوه را از چهره جان بشوید و پاک کند.
جامیا باده خور و دار حرامبه حلالیش مرو راه ضلال
هوش مصنوعی: بریز باده و بنوش، اما راههای نادرست را دنبال نکن و به دنبال حرام نباش.
زانکه می خاصه به شیرین پسرانمستی آرد چه حرام و چه حلال
هوش مصنوعی: زیرا نوشیدنی خاصی که به پسران شیرین میدهد، آنان را به خوشحالی و مستی میآورد، چه این نوشیدنی حلال باشد و چه حرام.