شمارهٔ ۲۶۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که گل‌ها بر روی آب افتاده‌اند و تأثیر شراب بر چهره‌ی معشوق محسوس است. معشوقی که با لاله و گل نرگس مهدی برای خود ساخته و در سایه‌ساری مسحورکننده خواب می‌بیند. شاعر به غنچه‌ای که به خاطر زیبایی معشوق شرمنده شده، اشاره می‌کند و موهای افشان او را در ذهنش می‌پروراند. بزم و شادی ناشی از لب‌های معشوق و آتش عشق در دل او نیز بیان می‌شود و در نهایت، آرزوی وصال و انتظار برای دیدار معشوق، به تصویر کشیده شده است.
بر رخت گل گل که تأثیر شراب انداختههست برگی چند گل بر روی آب انداخته
هوش مصنوعی: بر چهرهات زیبایی گل‌ها که تحت تأثیر شراب است، تجلی یافته و چندین گل بر روی آب پاشیده شده است.
کرده مهد از لاله و گل نرگس رعنای توزیر مشکین سایه بان خود را به خواب انداخته
هوش مصنوعی: مهدی زیبا و کنایه از بهشت پر از گل و لاله را به تصویر کشیده است که دلنشینی وجود تو مانند گل نرگس، زیر سایهای دلپذیر و خوشبو، آرامش و خواب را به ارمغان میآورد.
نیست آن غنچه فراز شاخ در بستان که گلبر رخ از شرم تو زنگاری نقاب انداخته
هوش مصنوعی: هیچ غنچه‌ای در باغ وجود ندارد که به خاطر شرم تو، مانند گلی که بر روی چهرهاش نقابی زنگاری انداخته باشد، در فراز شاخهای باشد.
گیسو اندر پاکشان در دل خیالت کرده جایشهریاری سایه بر شهر خراب انداخته
هوش مصنوعی: موهایت در دل پاکان، در خیال من، جایی را برای سلطنت خود انتخاب کرده، سایهات بر شهر ویران افکنده است.
از لبت در بزم مستان چون گذشته نکته ایآتشی در جام و شوری در کباب انداخته
هوش مصنوعی: از لب تو در مجلس شادی، نکتهای گفته شده که مانند آتش در جام و هیجان در کباب شعلهور است.
آرزومند رخت چون دیده در خور تشنه ایستبر امید آب خود را در سراب انداخته
هوش مصنوعی: کسی که آرزوی تو را دارد، مانند چشمی تشنه است که به دنبال آب میگردد و تنها در خیال خود به سراب امیدی دل خوش کرده است.
آمده در چشم جامی میلهای آتشینپیش رویت گر نظر بر آفتاب انداخته
هوش مصنوعی: در چشمان آن جام، اشتیاقی سوزان دیده می‌شود که اگر به آفتاب خیره شوی، بیشتر احساسش میکنی.