شمارهٔ ۲۷۹
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و بلاهای ناشی از آن اشاره دارد. شاعر به سر کوی محبوبش اشاره می‌کند که در آن دلی تسلیم بلاها شده است. او عشق را به عنوان معلمی می‌داند که راه را برای دیگران روشن می‌کند. زیبایی محبوب در تقسیم بلا میان عاشقان نقش دارد و اشک‌های عاشقان به نوعی تقویم بلا را می‌نویسند. شاعر بیان می‌کند که اسم محبوب بر عافیت قرار گرفته و او همیشه آماده تقدیم بلا به خاطر محبوبش است. نهایتاً، او توصیه می‌کند که در این درد و بلا، دل را به دست زلف محبوب بسپارد و از بلا نترسد، زیرا در بلا بودن بهتر از بیم بلاست.
ای سر کوی تو اقلیم بلادل در او جان کرده تسلیم بلا
هوش مصنوعی: ای آستان تو محل درد و رنج است و دل من به ضرورت در آنجا کاملاً تسلیم مشکلات و سختیها شده است.
بهر طفلان ره عشقت ز خطعارض تو لوح تعلیم بلا
هوش مصنوعی: برای کودکان عشق تو، خط صورتت درسی از درد و بلا نوشته است.
شحنه حسنت ز زلف تار تارکرده بر عشاق تقسیم بلا
هوش مصنوعی: زیبایی تو با زلفهای درهم و پیچیدهات، عشقورزان را به دو دسته تقسیم کرده و بر آنها سختی و رنج میآورد.
جدول خونین ز اشک ما کشدچون نویسد عشق تقویم بلا
هوش مصنوعی: عشق به قدری درد و رنج به ما میدهد که گویی اشک‌های ما جدولهای خونینی را میسازند، چون هر چه که عشق بر ما مینویسد، روزهای سخت و بلا را نشان میدهد.
تا بلا نام تو شد بر عافیتمی کنم پیوسته تقدیم بلا
هوش مصنوعی: من چون نام تو بر درد و مشکلت برساند، به طور مداوم در عافیت خود تقدیم بلا میکنم.
چون بلا از توست جان آید بروناز حریم تن به تعظیم بلا
هوش مصنوعی: زمانی که خطر و مصیبت از سوی توست، جان انسان از حریم وجودش خارج میشود تا به احترام آن مصیبت سجده کند.
دل فکن جامی درآن زلف و مترسدر بلا بهتر که در بیم بلا
هوش مصنوعی: دل را در میان زلف او بینداز و نترس، زیرا درگیر شدن با سختیها بهتر از زندگی با ترس و اضطراب است.