شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زخمهایی که از آشنایان خورده است صحبت میکند و که به همین دلیل احساس میکند که شبیه به یک اژدهای خشمگین شده است. او بیان میکند که هیچ درد و رنجی به اندازهء ضربهای که از سوی آشنایان میخورد، برای او سخت و دردناک نیست.
ز بس کز آشنایان زخم خوردمزند گر حلقه گردم اژدهایی
هوش مصنوعی: به خاطر زخمهایی که از آشنایان خوردهام، اگر در زنجیر بیفتم، همچون اژدهایی در میآیم.
نیاید بر دل من سختتر زانکه کوبد حلقه بر در آشنایی
هوش مصنوعی: هیچ چیزی برای دل من غمانگیزتر از این نیست که کسی بیدرنگ بر در دوستیام بکوبد.