شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این بیت، سخن از شخصی است که می‌خواهد از عذر و بهانه‌جویی عارفی صحبت کند که برایش موانعی ایجاد کرده. عارف به او می‌گوید که به جای این بهانه‌ها، بهتر است سکوت کند زیرا اگر او به سویش نیاید، نبودن او از آمدنش بیشتر ناامیدی می‌آورد. به عبارت دیگر، عارف تأکید می‌کند که عدم حضورش خود مشکل بزرگ‌تری است.
سفله ای می خواست عذر عارفی کز آمدنسوی تو مانع مرا اشغال گوناگون بود
هوش مصنوعی: مردی بیمقدار سعی داشت تا عذر و بهانهای بیاورد برای عارف بزرگی که به خاطر آمدن او، مشغلههای مختلف مانع از ملاقات او میشد.
گفت خامش کن که گر سویم نیاید چون توییمنت ناآمدن از آمدن افزون بود
هوش مصنوعی: سکوت کن، زیرا اگر من به تو نرسم، نبودن تو در کنار من به مراتب بیشتر از بودنت نگران کننده است.