شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و یاد محبوبش سخن میگوید و آرزو میکند که همیشه نام و ذکر او بر لبانش جاری باشد و یادش از قلبش دور نگردد. همچنین اشاره دارد که هرجا که تصویر محبوبش به یاد میآید، تمام وجودش فقط به او معطوف باشد.
جانا لبم از ذکر تو خاموش مبادیاد تو ز خاطرم فراموش مباد
هوش مصنوعی: عزیزم، مبادا زبانم از یاد تو ساکت شود و مبادا یاد تو از ذهنم پاک گردد.
هرجا ز شمایلت حدیثی گذردذرات وجود من بجز گوش مباد
هوش مصنوعی: هر جا که سخنی از زیباییات بشنوم، وجود من جز به شنوایی درنمیآید.