شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس غم و انتظار سخن میگوید و بیان میکند که همه چیز تحت تأثیر این غم قرار دارد. او بر این نکته تأکید میکند که زندگی او به امید بازگشت محبوبش ادامه دارد و اگر او دیر برگردد، این غم ممکن است به خاطرش تبعاتی داشته باشد.
ای خوانده به عزم رفتن افسون همهبگرفته غمت درون و بیرون همه
هوش مصنوعی: ای کسی که به خیال رفتن دو دستت را به افسون گرفتهاند، غمت در دل و برون از دل تو را احاطه کرده است.
ما زنده به آنیم که بازآیی زودگر دیر آیی به گردنت خون همه
هوش مصنوعی: ما منتظر بازگشت تو هستیم و اگر دیر بیایی، عذاب آن بر دوش تو خواهد بود.