شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به شوخی و جهانبینی اشاره میکند که باعث گمراهی انسانها شده است. او همچنین بر تأثیر وجودی فردی خاص، که نماد زیبایی و نور است، تأکید میکند و از این که چنین وجودی به زمین و دنیای مادی آمده، تعجب نکرده و آن را طبیعی میداند.
شوخی که بلای دل و دین افتاده ستبرخاک ره از خانه زین افتاده ست
هوش مصنوعی: در اینجا به وضعیتی اشاره شده که مشکلات و دردسرها بر دل و ایمان انسان چیره شدهاند. همچنین نشاندهنده این است که شخصی به خاطر این مسائل، از مسیر خود و خانهاش دور افتاده است.
او پرتو خورشید جمال ازل استاز وی چه عجب گر به زمین افتاده ست
هوش مصنوعی: او نور و روشنایی جمال جاودانی است، بنابراین جای تعجب نیست که این نور بر روی زمین نور افشانی کند.