شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از محبوب خود می‌خواهد که کنار او نشسته و با دو لبش در گوش او سخن بگوید. او می‌خواهد که فقط به سخن گوش دهد و نسبت به ناله‌ها سکوت کند. همچنین اگر محبوب این کار را نکند، شاعر قصد دارد از دل خراشیده‌اش فریاد زده و خود و محبوب را به جهانی بفروشد. در واقع، او رازی را در دل دارد که می‌خواهد بیان کند.
جانا بنشین و زان دو لب در گوشمگوش یک سخن و ز ناله کن خاموشم
هوش مصنوعی: عزیزم، بنشین و از آن دو لب شیرینت در گوشم یک راز بگو و برایم شکیبایی کن تا از ناله و غم دور باشم.
ور نی ز خراش دل خود بخروشمخود را و تو را به عالمی بفروشم
هوش مصنوعی: اگر نتوانم درد دل خود را با کسی در میان بگذارم، ترجیح میدهم خودم را فدای عشق تو کرده و به جهان دیگری بسپارم.