شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از محبوبش می‌خواهد که زودتر به او بیاید، زیرا تاخیر او برایش سخت و دردآور است. او بیان می‌کند که اگر عمرش را تنها به یاد محبوبش بگذراند، باز هم انتظارش سنگین و دشوار است؛ زیرا دوست داشتن او و انتظار برای دیدنش، به او احساس زنده بودن و نیرویی دوباره می‌دهد.
چون سوی من ای جان و جهان دیر آییخواهی بکشی زودم ازان دیر آیی
هوش مصنوعی: وقتی که به سوی من ای عشق و زندگی دیر میآیی، میخواهی به خاطر این تأخیر، مرا زودتر از دنیا ببری.
گر عمر نهم نام تو یا جان چه عجبچون عمر روی زود چو جان دیر آیی
هوش مصنوعی: اگر عمرم را به نام تو نذر کنم یا جانم را فدای تو کنم، چه عجیب است! چون عمر، مانند روی تو سریع میگذرد و جان، مانند خود تو دیر به دست میآید.