شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به لحظه‌ای اشاره می‌کند که در حال احتضار و مرگ است. او در حالتی زار و به خاک افتاده، با درد و رنجی که از تیغ اجل بر سینه‌اش نشسته، جانش به سوی عالم بقا می‌رود. در حالی که بدنش بر بستر مرگ قرار گرفته، احساس سرنوشت محتوم خود را به تصویر می‌کشد.
روزی بینی مرا به خاک افتادهوز تیغ اجل به سینه چاک افتاده
هوش مصنوعی: یک روز مرا خواهی دید که به زمین افتادهام و از زخم مرگ، سینهام در هم شکسته است.
جان روی به عالم بقا آوردهتن بر سر بستر هلاک افتاده
هوش مصنوعی: روح به دنیای جاودانگی روی آورده، در حالی که جسم بر بستر مرگ افتاده است.