شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: این شعر به تعبیر رابطه بین دیدن و شنیدن اشاره دارد. شاعر می‌گوید که از تو، گوشم پر و دیده‌ام خالی است و خوشا به حال کسی که از گوش به چشم می‌رسد. او به نوعی به اهمیت دیدن و درک عمیق‌تر اشاره می‌کند و می‌گوید تو باید بر روی بینایی تمرکز کنی نه بر روی شنیداری که سطحی و سطحی‌نگر است. در واقع، او می‌خواهد تأکید کند که بینایی و درک عمیق‌تر از شنیدار برای درک بهتر واقعیت اهمیت دارد.
ای از تو مرا گوش پر و دیده تهیخوش آنکه ز گوش پای در دیده نهی
هوش مصنوعی: تو که گوشم را پر کردهای و چشمانم را تهی میکنی، خوشا به حال کسی که با گوش و پایش بر روی چشمانش مینشیند.
تو مردم دیده ای نه آویزه گوشاز گوش به دیده آکه در دیده بهی
هوش مصنوعی: تو افرادی را دیدهای که با دقت به حرفها گوش میدهند، نه اینکه تنها به ترانههای گوشهای گوش دهند. اگر به چیزی در چشم بنگری، باید واقعاً به آن توجه کنی.