شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: این شعر نشان می‌دهد که گل، با وجود اینکه از خارها آسیب می‌بیند و سرزنش می‌شود، همچنان به زیبایی خود و درختی که بر روی آن رشد کرده، وابسته است. همچنین، شاعر به قدرت و زیبایی قد گل اشاره می‌کند و به نوعی از درگیری و رقابت میان گل و غنچه صحبت می‌کند که نشان‌دهندهٔ تلاش برای رشد و بروز زیبایی است.
گل گرچه کشد سرزنش از خار درشترو با تو و بر درخت خود دارد پشت
هوش مصنوعی: گل به رغم اینکه از خارهای تیغدار مورد آزار قرار میگیرد، همچنان بر درخت خود تکیه می‌کند و با تو همراه است.
با قد تو شاخ گل مگر دعوی کردکش گل به طپانچه می زند غنچه به مشت
هوش مصنوعی: چگونه میتواند گل با قامت تو رقابت کند، وقتی غنچه با دست خود به گل نیشگون میزند؟