شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این شعر به رابطه عمیق و دوگانه بین شادی و غم اشاره دارد و بیان می‌کند که هر دو منبع این احساسات از یک وجود نشأت می‌گیرند. شاعر به معشوق خود اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که همه‌ی فعالیت‌ها و نسبت‌ها به او برمی‌گردد؛ زیرا او هم سبب شادی است و هم دلیل غم. در واقع، معشوق به عنوان منبع اصلی تمام احساسات انسانی شناخته می‌شود.
سرچشمه محنت و طرب هر دو توییسرمایه راحت و تعب هر دو تویی
هوش مصنوعی: هر دو شادی و غم از تو سرچشمه می‌گیرند و تو منبع اصلی آرامش و زحمت نیز هستی.
حاشا که کنم جز به تو نسبت کاریزینسان که مسبب و سبب هر دو تویی
هوش مصنوعی: هرگز امکان ندارد که به غیر از تو، کسی را در این کار مسئول بدانم، زیرا تو هم علت این کار هستی و هم نتیجهاش.