شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که او را از بند اسباب دنیایی و وابستگی به دیگران آزاد کند. او می‌گوید اگر تقدیر او به گونه‌ای است که شایسته موفقیت نیست، از درد و رنجی که در جستجوی آن است، محرومش نکند. شاعر به نوعی به جستجوی معنوی و نایاب در زندگی اشاره دارد.
یارب برهان ز قید اسباب مراوز ربقه بندگی ارباب مرا
هوش مصنوعی: پروردگارا، مرا از بند و زنجیر دنیا و وابستگی به قدرتها آزاد کن.
گر دولت یافت را نیم شایستهمحروم مکن ز درد نایاب مرا
هوش مصنوعی: اگر کسی به نعمتی دست یافت، نگذار او را از درد و رنجی که نمیتوان یافت محروم کنی.