شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم سقوط و سقوط به ناکامی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که انسان‌ها ممکن است به دلیل ناپختگی و عدم رشد، از مقام بلند خود به زمین بیفتند. همچنین به این نکته پرداخته می‌شود که ممکن است میوه جان هنوز به کمال نرسیده باشد و به همان دلیل، انسان به خاک بیفتد. به طور کلی، شعر ناظر بر fragility و آسیب‌پذیری زندگی بشر است.
خواهیم به بستر هلاک افتادنوز پایه عالی به مغاک افتادن
هوش مصنوعی: میخواهیم به جایی برسیم که از اوج و بلندی سقوط کنیم و به عمق خطر و نابودی بیفتیم.
ناپخته هنوز میوه جان به کمالخواهد ز درخت تن به خاک افتادن
هوش مصنوعی: میوهی نارس هنوز به بلوغ و کمال نرسیده است، و این به آن معنی است که گاهی برای رسیدن به تکامل باید از درخت وجود خود جدا شده و به خاک بیفتد.