شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: این شعر به نقد بخیلی و خودخواهی میپردازد و تاکید میکند که باید داراییها و نعمتها را به کسانی بدهیم که میتوانند از ما حمایت کنند و در سختیها کنارمان باشند، نه به افرادی که تنها به منافع خود فکر میکنند.
دنیا که گرفت در دل و جان جایتهان تا به بخیلی نکند رسوایت
هوش مصنوعی: اگر دنیا به دل و جانت جای گرفته، مواظب باش که بخیالت آثار بدی بر جای نگذارد و تو را رسوا نکند.
آن را به کسی ده که بگیرد دستتیا پیش سگی نه که نگیرد پایت
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که کمک و حمایت خود را به کسی تقدیم کن که ارزش آن را بداند و در مواقع نیاز کنار تو باشد، نه به کسانی که قادر به ارزشگذاری یا حمایت از تو نیستند.