شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تشخیص حس تنهایی و کمبودهایی که در زندگی‌اش وجود دارد، اشاره می‌کند. او از یک سو به دنبال راهی برای پرکردن خلأهای وجودش است و از سوی دیگر، به بزم و شادی نیز نیاز دارد. شاعر به این نکته می‌پردازد که چگونه زمان می‌تواند این کمبودها را پر کند و تا زمانی که دستش به جرعه‌هایی از شراب نرسد، احساس ناتوانی و خالی بودن خواهد داشت.
راه طلبم ز پای و پی خالی چندبزم طربم ز نای و نی خالی چند
هوش مصنوعی: من در پی یافتن راهی هستم، اما پایم خالی است و بیحرکت مانده است. جشن شادمانی من از نواهای نی و نغمهها خالی است و بیمغز و بیفایده شده است.
پیمانه من زمانه پر خواهد کرددستم ز قدح قدح ز می خالی چند
هوش مصنوعی: هر زمان که به من فرصت داده شود، میتوانم به اندازه کافی از نعمتها و خوشیها بهرهمند شوم، اما در حال حاضر تا زمانی که فرصت نداشته باشم، نمیتوانم از آن لذت ببرم.