شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که هیچ‌گاه نباید از لطف و حمایت پادشاه و منبع عزت و مقام خود دور شود. او می‌گوید که تنها پناه واقعی انسان، سایه پادشاه است و هیچ‌کس نباید از پناه خود بگریزد، چرا که این پناه، امنیت و آرامش را به او می‌بخشد.
کی بنده ز لطف شاه خود بگریزدوز مایه عز و جاه خود بگریزد
هوش مصنوعی: چه کسی میتواند از بخششهای شاه خود فرار کند و از نعمتهای بزرگی و مقام خود دور شود؟
جز سایه او نیست پناه دگرشحاشا که کس از پناه خود بگریزد
هوش مصنوعی: جز سایه او، پناه دیگری وجود ندارد و هرگز نمیتوان پذیرفت که کسی از پناهگاه خود فرار کند.