شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت لبان محبوب است و شاعر از او میخواهد که با کلام شیرینش دلانگیز باشد. او به یادآوری محبتهای گذشته اشاره میکند و از محبوب میخواهد که با رفتار تند و ترش خود، شادی و شیرینی از زندگیاش را سلب نکند.
ای رشک شکر لب تو از لطف سخنهر دم به تو نو امید یاران کهن
هوش مصنوعی: ای زیبایی که لبهای تو همچون شکر است، هر بار با سخنهای دلنشینت، امید تازهای در دل دوستان قدیم ایجاد میکنی.
کامم ز لبت همیشه شیرین بوده ستزابروی ترش کام مرا تلخ مکن
هوش مصنوعی: همیشه از لبت طعم شیرین را احساس کردهام، پس با ابروی ترشات کام مرا تلخ نکن.