بخش ۶
هوش مصنوعی: فاضلی برای یکی از دوستانش نامه می‌نوشت و شخصی در کنار او نشسته بود و به طور پنهانی متن نامه را می‌خواند. فاضلی این موضوع را متوجه شد و به او نوشت که اگر این شخص دزدی در کنار او نبود، می‌توانست رازهایش را به راحتی بنویسد. آن شخص ادعا کرد که نامه را نخورده است، اما فاضلی با کنایه به او گفت هر کس که دزدیده‌اش می‌خواند، به طور ناخودآگاه می‌فهمد که چه خوب و چه بدی در آن نهفته است. در نهایت، فاضلی به این نتیجه رسید که بهتر است از فردی که طمع به رازهایش دارد، دوری کند.
فاضلی بر یکی از دوستان صاحب‌راز خود نامه می‌نوشت، شخصی در پهلوی او نشسته بود و به گوشه چشم نوشته وی را می‌خواند، بر وی دشوار آمد، بنوشت که اگر نه در پهلوی من دزدی زن‌به‌مزد نه نشسته بودی و نوشته مرا نمی‌خواندی همه اسرار خود بنوشتمی.
هوش مصنوعی: فاضلی برای یکی از دوستان نزدیکش نامهای می‌نوشت و در کنار او شخصی نشسته بود که به طور مخفیانه نوشتههای او را می‌خواند. این موضوع برای فاضل ناخوشایند بود، بنابراین نوشت که اگر این شخص که به نظرش دزد و بیادب میآمد در کنار او نبود و نوشتههایش را نمیخواند، تمام اسرارش را با کمال راحتی می‌نوشت.
آن شخص گفت: والله ای مولانا که من نامه تو را مطالعه نکردم و نخواندم. گفت: ای نادان! پس این را که می‌گویی از کجا می‌گویی؟
هوش مصنوعی: آن فرد گفت: به خدا، ای مولانا، من نامه تو را نخواندم و مطالعه نکردم. مولانا پاسخ داد: ای نادان! پس این چیزی که می‌گویی، از کجا می‌گویی؟
هرآن کس که دزدیده بر سر مردشود مطلع شایدش خواند دزد
هوش مصنوعی: هر کسی که دزدی کند، روزی به سرنوشت بدی دچار خواهد شد و ممکن است دیگران هم او را به عنوان دزد بشناسند.
بر آن کار اگر مزد دارد طمعهمین به که نامش نهی زن به مزد
هوش مصنوعی: اگر برای آن کار پاداشی وجود دارد، بهتر است انتظار همان را داشته باشی و نامش را به مزد بگذاری.