بخش ۱۱
هوش مصنوعی: عمرو لیث، فرماندهی بود که یکی از لشکریان خود را دید که بر اسبی لاغر سوار شده است. او به نداشتن گوشت بر روی اسب اهمیت داد و از وضعیت لشکریان خود ناراحت شد که پولهایی که به آنها داده، صرف فربه کردن زنان شان شده و اسبهایشان را گرسنگی دادهاند. یکی از لشکریان به طنز به عمرو گفت که اگر دارایی سرین او را ببیند، آن را از اسبش حتی لاغرتر میداند. عمرو از این شوخی خندهاش گرفت و او را تشویق کرد تا هر دو مرکب خود را فربه کند. به این ترتیب، او حکمت و نکتهای به لشکریانش یادآور شد که باید به مرکبهای خود نیز رسیدگی کنند و بهخودشان اهمیت بیشتری دهند.
عمرو لیث یکی از لشکریان خود را دید بر اسبی لاغر نشسته،
هوش مصنوعی: عمرو لیث یکی از سربازان خود را مشاهده کرد که بر روی اسب لاغری نشسته است.
زین لاغر اسبکی که همانا نیافته ستجز از عظام جوهر ترکیب او نظام
هوش مصنوعی: از این اسب لاغر فقط استخوانهایش باقی مانده و چیزی جز استخوانها نشاندهندهی ساختار او نیست.
همچون خر عزیر عظام آمده به هملیکن هنوز گوشت نروییده از عظام
هوش مصنوعی: شبیه به خر عزیر، استخوانها با هم جمع شدهاند، اما هنوز گوشتی بر روی این استخوانها نیست.
لاغر اسبی که گر بجوییاز گوشت در او نشان نیابی
هوش مصنوعی: وقتی به اسب لاغری نگاه کنی، اگر بخواهی از گوشتش چیزی پیدا کنی، نخواهی توانست.
از سر تا سم گرش بکاویجز پوست بر استخوان نیابی
هوش مصنوعی: اگر به دقت به او نگاه کنی، جز پوست بر استخوان چیزی نمیبینی.
گفت: لعنت بر لشکریان من باد که هر دینار و درم که به ایشان دادم فروج زنان خود را فربه ساختند و مرکوبان خود را از گرسنگی بگداختند. آن شخص بشنید گفت: والله ای امیر اگر نظر استبصار بر فرج زن من گماری آن را از سرین اسب من لاغرتر شماری.
هوش مصنوعی: او گفت: لعنت بر سپاهیان من باد که هر پولی که به آنها دادم، صرف چاق کردن زنان خود کردند و مرکبهایشان را از گرسنگی لاغر کردند. آن شخص شنید و گفت: به خدا قسم ای امیر، اگر بخواهی به فرج زن من نگاه کنی، آن را از لاغر بودن بر سرین اسب من کمتر میدانی.
عمرو از این سخن بخندید و او را چیزی کرایمندی انعام کرد و گفت: برو هر دو مرکوب خود را فربه کن
هوش مصنوعی: عمرو به این حرف خندید و به او هدیهای داد و گفت: برو و هر دو حیوان سواریات را چاق کن.
مرکوب تو دو داد خدا بار خویش راگاهی ازان بر این نه و گاهی ازین بر آن
هوش مصنوعی: پرچم تو را خداوند به دوش تو داده است؛ گاهی باید از این سو بار خود را بر دوش بکشی و گاهی از آن سو.
زان بارگی شب کن و زین بارگیر روزاین را به زیر زین کش و آن را به زیر ران
هوش مصنوعی: از شب تا روز بارهایی را حمل کن؛ یکی را زیر زین و دیگری را زیر ران.